زمینه و اهداف:   درمان موثر بروسلوز نیازمند آنتی بیوتیک هایی است که بتوانند به ماکروفاژها نفوذ کنند. این مطالعه مروری سیستماتیک و متاآنالیز با هدف ارزیابی حساسیت آنتی بیوتیکی گونه های بروسلا انجام شد. جدا شده از انسان، به این شکاف مهم در درک عفونت های بروسلا و درمان آن پرداخته است. مواد و روش کار:   دو نویسنده یک جستجوی سیستماتیک در PubMed، Web of Science و Scopus، بدون محدودیت زمانی، شامل مطالعات انگلیسی انجام دادند. استخراج داده ها از یک برگه استاندارد، با دو نویسنده مستقل استفاده کرد و اختلافات توسط یک سوم حل شد. برگه داده شامل ویژگی های مطالعه و اطلاعات حساسیت/مقاومت به آنتی بیوتیک های مختلف بود. تجزیه و تحلیل آماری شامل مدل های اثرات تصادفی، روش های Mantel-Haenszel، آزمون های I2، آزمون های z و نمودارهای قیفی با استفاده از R و RStudio بود. یافته ها:   بر اساس نسبت های حساسیت تلفیقی، از 630 نمونه گونه های بروسلا، 98% (95% فاصله اطمینان (CI: 85%-100%) به تری متوپریم حساس بودند. از بین 1255 نمونه بروسلا، 82% (95% فاصله اطمینان: 54%-95%) به ریفامپیسین حساس بودند. از بین 1344 نمونه بروسلا، 100% (95% فاصله اطمینان (CI: 78%-100%) به داکسی سایکلین حساس بودند. از 942 نمونه بروسلا، 100% (95% فاصله اطمینان: 85%-100%) به تتراسایکلین حساس بودند. از بین 893 نمونه بروسلا، 100% (95% فاصله اطمینان: 82%-100%) به سیپروفلوکساسین حساس بودند. از بین 906 نمونه بروسلا، 97% (95% فاصله اطمینان: 96%-98%) به جنتامایسین حساس بودند. نتیجه گیری:   بر اساس نتایج ما، تری متوپریم، داکسی سایکلین، تتراسایکلین، سیپروفلوکساسین و جنتامایسین موثر بودند، اما ریفامپیسین حساسیت کمتری داشت. این موضوع انتخاب آنتی بیوتیک را برای عفونت های بروسلا نشان می دهد و بر اهمیت آن در مدیریت بیماری تاکید می کند

سابقه و هدف: بیمارانیک ه از پرمکت جهت همودیالیز استفاده میک نند گاها دچار عفون تهای وابسته به کاتتر می شوند که می تواند منجر به خروج کاتتر در این بیماران شود. این مطالعه جهت ارزیابی اثر وانکومایسین داخل کاتتر در مقایسه با آنتی بیوتیک وریدی در درمان این عفونت ها انجام شده است.مواد و رو شها: این مطالعه تحقیقاتی روی 67 بیمار دچار بیماری ESRD که با عفونت پرمکت در بیمارستان الزهرا اصفهان از سال 84 الی 86 بستری شدند انجام شده است. معیار خروج از مطالعه حساسیت به وانکومایسین بود، بیماران در 2 گروه بررسی شدند. در گروه اول پس از اخذ کشت از لومنهای کاتتر، وانکومایسین به صورت انفوزیون از طریق کاتتر و لاک لومنها بدون هپارین، به همراه سفتریاکسون وریدی 7 روز و ادامه درمان بر اساس جواب کشت انجام می شد. اگر کشت منفی بود، سف کیسیم خوراکی به بیمار تجویز می شد. در گروه دوم، وانکومایسین وریدی به همراه آمیکاسین وریدی تجویز می شد. در هر دو گروه اگر بعد از 72 ساعت پاسخ به درمان کافی نبود کاتتر خارج می شد.بیماران از نظر بهبودی علایم و میزان خروج کاتتر پیگیری شده، نتایج بدست آمده با Fisher’s Exact Test با هم مقایسه شدند.یافته ها: خصوصیات فردی بیماران بین دو گروه تفاوتی نداشت، در بین 28 بیمار گروه اول یک مورد خروج کاتتر و در 39 بیمار گروه دوم، 22 خروج کاتتر داشتیم. کاهش واضحی در خروج کاتتر در گروه اول رویت شد (P<0.001).بحث و نتیجه گیری: تجویز وانکومایسین داخل کاتتر بسیار موثرتر از وانکومایسین وریدی است و زمان حفظ کاتتر را افزایش می دهد.

1زمینه و اهداف:   استافیلوکوک همولیتیکوس یک پاتوژن برجسته در عفونت های بیمارستانی است که مقاومت آنتی بیوتیکی بالایی از خود نشان می دهد. این مطالعه با هدف بررسی حساسیت آنتی بیوتیکی، تشکیل بیوفیلم و وجود ژن های مرتبط با حدت در استافیلوکوکوس همولیتیکوس جدا شده از زنان باردار مبتلا به عفونت های دستگاه ادراری انجام شد. مواد و روش کار:   نمونه های بالینی از زنان باردار مبتلا به عفونت های دستگاه ادراری بین اکتبر 2021 تا دسامبر 2022 جمع آوری شد. جدایه های S. haemolyticus با استفاده از روش های فرهنگی، بیوشیمیایی و مولکولی شناسایی شدند. حساسیت آنتی بیوتیکی با استفاده از سیستم VITEK-2 تعیین شد. تشکیل بیوفیلم مورد ارزیابی قرار گرفت و ژن های مرتبط با حدت (hla، hlb، fnbA و fnbB) با استفاده از PCR شناسایی شدند. یافته ها:   از بین 260 نمونه بالینی، 36 ایزوله S. haemolyticus شناسایی شد. جدایه ها مقاومت بالایی به بنزیل پنسیلین، اریترومایسین، اگزاسیلین، تری متوپریم/سولفامتوکسازول، لووفلوکساسین و جنتامایسین از خود نشان دادند. مقاومت به Tigecycline، Linezolid، Tobramycin، Rifampin، Vancomycin، Moxifloxacin، Tetracycline و Ticoplanin کمتر بود. تشکیل بیوفیلم در 69/4 درصد منفی و در 30/6 درصد از جدایه ها ضعیف بود. ژن hla در تمام ایزوله ها وجود داشت، در حالی که hlb در 77/7 درصد مشاهده شد. نرخ تشخیص fnbA و fnbB به ترتیب 88/8 درصد و 38/8 درصد بود. نتیجه گیری:   این مطالعه مقاومت آنتی بیوتیکی بالا، توانایی محدود تشکیل بیوفیلم و شیوع ژن های مرتبط با حدت را در جدایه های S. haemolyticus از زنان باردار مبتلا به عفونت های دستگاه ادراری نشان می دهد. این یافته ها بر اهمیت بالینی این باکتری و نیاز به اقدامات کنترل عفونت تاکید دارد

مقدمه: Pseudomonas aeruginosa یکی از مهم ترین پاتوژن های عامل عفونت در بیماران سوختگی است. هدف از انجام این مطالعه، تعیین فراوانی ژن های exoU و exoS و الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی Pseudomonas aeruginosa جدا شده از بیماران سوختگی در کرمانشاه بود.روش ها: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، تعداد 194 نمونه با استفاده از روش های استاندارد باکتری شناسی بررسی شدند. پس از سنجش حساسیت آنتی بیوتیکی ایزوله ها به روش انتشار از دیسک، از پرایمرهای اختصاصی جهت فراوانی ژن های exoU و exoS در میان ایزوله ها استفاده شد. داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: از مجموع 91 ایزوله Pseudomonas aeruginosa شناسایی شده، 72 مورد (79.1 درصد) آن ها، Multidrug resistance (MDR) داشتند. بیشترین مقاومت آنتی بیوتیکی در برابر جنتامایسین (79.1 درصد) و سفتازیدیم (74.7 درصد) و همچنین، بیشترین حساسیت نسبت به کلیستین (100 درصد) و پلی مکسین B (92.3 درصد) بود. فراوانی ژن های exoU و exoS برابر با 80.2 درصد و 68.1 درصد بود. بین فراوانی ژن exoU و مقاومت به سفتازیدیم (P=0.041) و سفوتاکسیم (P=0.050) از نظر آماری رابطه معنی داری وجود داشت.نتیجه گیری: با توجه به نقش باکتری Pseudomonas aeruginosa در ایجاد عفونت های زخم سوختگی و نقش ژن های سیتوتوکسین و ژن های مقاومت آنتی بیوتیکی در کلونیزاسیون و بقای این باکتری، پرهیز از درمان های تجربی، تشخیص دقیق نوع عوامل ویرولانس (Virulence) و تعیین مقاومت آنتی بیوتیکی جهت انتخاب آنتی بیوتیک مناسب و کارا به منظور جلوگیری از عفونت، امری ضروری به نظر می رسد.

سابقه و هدف: افلوکس فرآیندی است که طی آن باکتری ها ترکیبات خارج سلولی را که سمی هستند (داروها، مواد شیمیایی و آنتی بیوتیکها) به خارج سلول دفع و از ایجاد غلظت مناسب آنتی بیوتیکها برای مهار باکتری ممانعت می کنند. امروزه افلوکس پمپ خصوصا در ایجاد مقاومت چند دارویی مطرح است و به عنوان یکی از مهمترین مقاومت ذاتی آنتی بیوتیک در باکتریها می باشد. بنابراین جهت شناخت بیشتر پمپ های دفع آنتی بیوتیکی این مقاله تنظیم شد.مواد و روشها: تحقیق به روش مروری از نوع تحلیلی انجام گرفت. با استفاده از کلمات کلیدی آنتی بیوتیک ها، پمپ های دفع، مقاومت چند دارویی، میکروارگانیسمها، مکانیسم مقاومت، در 12 مقاله معتبر در طی سالهای 1997 تا 2002 مورد بررسی قرار گرفت. نتیجه گیری و توصیه ها: افلوکس آنتی بیوتیکی یکی از گسترده ترین مکانیسمهای مقاومت آنتی بیوتیکی بین میکروارگانیسمهاست. چون هم در باکتریهای گرم مثبت و هم گرم منفی و از جمله گونه های بیماریزای مهم پزشکی مانند استافیلوکوکها، استرپتوکوکها و پاتوژنهای فرصت طلب مثل سودوموناس آئروژینوزا وجود دارد. در عالم باکتریها پنج خانواده از افلوکس پمپها وجود دارد. این پمپهای افلوکس میکروبی متعلق به خانواده انتقال دهنده های مختلفی بوده و اغلب توسط ژنومهای میکروبی رمزگذاری می شوند. هم سلولهای یوکاریوتیک و هم پروکاریوتیک دارای خانواده هایی از پروتئینهای غشایی موسوم به افلوکس پمپها می باشند که در افلوکس داروها و مواد شیمیایی از درون سلول عمل می کنند. با توجه به اهمیت این سیستم های افلوکس، شناخت آنها و استفاده مناسب از داروها در درمان برای پزشکان و محققین از اهمیت ویژه ای برخوردار است.